„Cudze chwalicie, a swego nie znacie” – z pewnością coś jest w tym słynnym przysłowiu. Polskie krajobrazy są bowiem doprawdy cudowne. Szczególnie te naturalne i pozbawione cywilizacji. A więc łąki, lasy, wydmy, rozlewiska, puszcze, morze, góry… No właśnie, góry! Tatry, Bieszczady, Karkonosze, Pieniny…
To i tak nie wszystko. Wszyscy turyści są jak jedna, wielka rodzina.
Taka, która znalazła się w jednym i tym samym miejscu, w tym samym celu: zobaczyć różne malownicze zakątki. Zatem, jak w każdej prawdziwej rodzinie, również i na szlaku panują pewne zasady. Jakie zatem?
